-
ختم کلام
جمعه 2 مرداد 1405 08:34
این وبلاگ، آخرین سنگرِ من در دنیای کلمات است . اما اگر کلمات برایِ دشمنی که رو در رو ایستاده، کافی نباشد . کیبورد را رها میکنم برایِ گرفتنِ اسلحه . پس لطفن برایِ مرگی که انتخابِ خودم بود، سوگواری نکن . ایران، زنده باد .
-
تجارتِ ترس
جمعه 2 مرداد 1405 07:59
لعنت به بیزینس پزشکی که مرگ را به قیمتِ وحشت میفروشد . قدیما، آدمها با شکمی سیر و دلی خوش، به زندگی چنگ میزدند . مرگ، یک غریبهیِ دور و محترم بود که کسی از آمدنش خبر نداشت . اما حالا چه؟ حالا این بیمارستانهایِ سرد لعنتی، و بوی مرگشان، و آن دستگاههایِ تولید اسکناس و باسنهای قمبل سفیدی که انگار در سالنهای مد قر...
-
آپاراتوسهای روانی
پنجشنبه 1 مرداد 1405 09:22
این نمایشِ چندشآورِ مسیحیتِ اوانجلیک را ببین ! تماشاخانهای که در آن، کشیشها با دندانهایِ سفیدِ بلیچشده، از پشتِ تریبونهایِ چوبی، محبتِ مسیح را استفراغ میکنند، در حالی که دستهایشان تا مفرغ در خونِ جغرافیایِ مسلمانان فرو رفته است . اینها مذهب ندارند، اینها یک تکنولوژیِ روانی دارند برایِ توجیهِ جنایت . اینجا...
-
آناتومی تجاوز
چهارشنبه 31 تیر 1405 09:13
وطن یک نقشه روی کاغذ نیست بلکه همان بویِ عرق و خونِ مادر است . وطن، همان تنِ مقدس و اولیهای است که وجودِ ملت از آن بیرون کشیده شده . پس وقتی میگویند به وطن تجاوز شده، نباید دنبالِ ترسیمِ خط و مرز باشی؛باید بفهمی که به منشأِ وجودت، به آن بدنی که تو را به این دنیا آورده، تعرض شده است . رفتار تو با این متجاوز، تنها...
-
تلهی تکرار
سهشنبه 30 تیر 1405 11:10
باید حذر کرد که این نالههای تکراری، این گزندههای بیریشه، در بافتِ استخوانمان رسوب نکنند . تماشایِ کسانی که در چاهِ شکایت ، خود به ورطه بدل شدهاند، نوعی دردمندیِ بیهوده است . چرا کسی از این تعفن فرار نمیکند؟ از این خزینههایی که مدام، مایهٔ ناامیدی میتراوند؛ از اینهایی که از بام تا شام، چیزی جز اِلیتِ پوچی...